Yazar

cam__omer@hotmail.com

182 makale bulunmakatadır

ÖZLEM DUYMAK

07:11 - 19 Ekim 2020

+A

-A

 

Geçmişi yaşamış insanlar neden hep geçmişe özlem duyar. 
Çünkü bugünkü hayatın akışında olmayanları yaşadığı için. 
Bunun için insanlar geçmişe özlem duyuyor. 
Çocukluk yılarında yaşadıklarına bakıp bugünkü yaşantıya bakınca geçmişi daha çok özler oluyor. 
“İşte “Eskiden” ve “Şimdi”ye bazı örnekler. 
“Özlediğimiz ne varsa hepsi eskide kaldı. 
Eskiden, yaz tatilinde köylere gidilirdi. 
Şimdi, tatil köylerine gidilir oldu. 
Eskiden, düşene el uzatırlardı. 
Şimdi, kalkmak isteyene tekme atılır oldu. 
Eskiden, gelinler kaynanadan korkardı 
Şimdi, kaynanalar gelinden korkar oldu. 
Eskiden, adamın hası makbuldü, 
Şimdi, parası olan makbul oldu. 
Eskiden, bir pantolon iki gömleğimiz olurdu. 
Şimdi, gardıroplarda yer bulunmaz oldu. 
Eskiden, çocuktuk hayallerimiz vardı. 
Şimdi, büyüdük dertlerimiz var. 
Eskiden, damlarda yatılırdı 
Şimdi, evlerde yatmaya korkulur oldu. 
Eskiden, komşu komşunun külüne muhtaçtı. 
Şimdi, komşu komşunun “wifi” sine muhtaç oldu. 
Eskiden, mutfak yoktu ama evlerde yemek pişerdi. 
Şimdi, son sistem mutfaklarda yemek pişmez oldu. 
Eskiden, domates mis gibi kokardı, salatalığa doyum olmazdı. 
Şimdi, ne domatesin kokusu, ne de salatalığın tadı kaldı. 
Eskiden, hasret kokulu mektuplar vardı. 
Şimdi, hayallerimizde, hatıralarımızda kaldı. 
Eskiden, komşulara oturmaya gidilir sohbet edilirdi. 
Şimdi, komşu komşudan habersiz oldu. 
Eskiden, yağmur yağdığında camlar açılır toprağın kokusu hissedilirdi. 
Şimdi, çift camlardan ne yağmurun sesi, ne toprağın kokusu kaldı. 
Eskiden, küçük evlerimiz vardı oturacak yer bulunmazdı. 
Şimdi, saray gibi evlerimiz var oturacak kimse kalmadı. 
Eskiden, bütün mahalle tanınır isimleri tek tek bilinirdi. 
Şimdi, oturduğumuz apartmanda kimse kimseyi tanımaz oldu. 
Eskiden, dostlarımıza ulaşmak daha kolaydı. 
Şimdi, dostlarımızın telefonuna ulaşılmaz oldu. 
Eskiden, anne babalar çocuklarını yönlendirirdi 
Şimdi, çocuklar anne babayı yönlendirir oldu. 
Eskiden, mektuplaştığımız arkadaşlarımız vardı. 
Şimdi, facebook, ınstagram twitter arkadaşlarımız var. 
Eskiden, hayat şartları zordu ama imkânsızlıklar hayatı daha yaşanılası kılıyordu. 
Şimdi, yaşam kalitemiz yükseldikçe memnuniyetsizliğimiz daha da arttı. 
Eskiden, öksüren çocuğun sırtına hafifçe vurulur su içirilirdi. 
Şimdi, öksüren çocuk "astım başlangıcı" diye hastaneye götürülür oldu. 
Eskiden, yere düşen küçük ekmek kırıntıları yerden toplanırdı. 
Şimdi, çöplükler ekmekten geçilmez oldu. 
Eskiden, güven vardı, utanma vardı ayıp vardı, dostluk vardı, komşuluk vardı. 
Şimdi, güven yok, utanma yok, dostluk yok, komşuluk yok, daha acısı insanlık yok”(Bekir yılmaz) 
Bunların özlemi çok eski sayılmaz daha otuz, kırk yıl öncesi bunlar hayatlarımızdaydı. 
Bugün hayatımıza yön veren her şey bizleri geçmişe özlem duyurmakta... 
Geçmişe özlem duymak geçmişi yaşayanlar. 
Bugünü yaşayan geçmişi bilmez. 
Bildiği gördüğü kullandığı yaşadığı zaman dilimi? 
Bunlar olacak geçmiş geri gelmeyecek. 
Belli bir zaman sonrası bunların yerlerini başkaları alacak. 
Ve yeni nesil bizlerin özlem duyduğu bu günleri özleyecek. 

Facebook'ta paylaş butonu
Print

YORUMLAR

Facebook Yorumları
YORUM YAZ
1000

Henüz yorum yapılmadı,
İlk Yorum yapan siz olun...

ÖNE ÇIKANLAR

ANKET

Sayfalar

DUYURULAR

LİNKLER

ARŞİV

HAVA DURUMU

Günlük Gazeteler

Oku